Benim Öyküm...

Benim sevdalarım; ağır bir enkaz gibidir

Enkazın ardındaki, ölülerle anlamlaşan!

Zamanın ışıltılı gölgelerinde depreşir;

Kulaktan kulağa ses verir gibi!

Durgun bir su kenarında kendini dinlersin

Hayatın sorgularıyla kendini sınarken

Bir varsınla bir yoksun arasında

Doğum sancıları çekerken bir ana

Ölüm sancıları çeker;

Aynı anda yaşanmış bir rüya...

Yaşamdır; göçüp gitmenin kaderi

Kaderdir işte; yaşadığının göçüp gittiği...

Hülyadır işte;

Gerçekle yalanın çizdiği..!

Arifi 2007