Benim Sancılı Aynam

kuyular şarkılı kalpleriyle yalvarıyor

adımı unutmuş bir acıdan geliyorum

ve anlamsız gülümsemeden

işitip duyuyorsanız

duyuyorsanız ey siz ayakları ile gezenler

ne olur ölümümü kutlayın

içimin dışa akan karanfiliyim

ve kırmızıyım

beni yalansız bir çocuğun gözleriyle sevin

bakir gecelere ilk uyanışımı anımsıyorum

beyaz bulutlu siyah sancılar

ve yakan ışığın ilk ihaneti

sözlerimi yumuyordum ağzımı açıp

ama duymuyordunuz

aynı şarkılarla çocukluğumu kutlayan mavi ışıltı

seni sevmekle bir suçun ilk ayağını gezdim

dilim damağım bir yankı ile kesildi

hane üstüme bıraktığınız serinlik

beni bana hatırlatan sevginiz nerde

büyü ve yollara açıl konuş genişlet içini

neden çaresiz kuşlar gibi davranıyorsun

kanatlarından sızan özgürlük

seni uçmaya zorlayacak değil

düşersen kayalıklar acını örtebilir

yokluk insanın nesidir

sordukça gölgesidir diye yürüyen

baş aşağı gülümseme ile süsleniyorum

söyle hepsi bu mu hepsi

benim güzel sancılı aynam.