Beş Vakit (Akşam)

Günahını hala soyamamış bir ölümün üzerinde uyandı,

Usul usul karanlık kollarına alırken gün denen düşü,

Akıtarak tenhalığından zehrini yıldızları bir bir öptü.

--

Tutuşturmaya çalışırken doğrulup küllerini yeniden,

İmbat esintisinden portresine saydı sövdü kıvranarak,

Baktı bulutlar yüzünden kesikleri dizelere karışan bileklerine.

--

Yuvarlanarak geçti önünden matça sürrealist bir kedi,

Gözlerinde kendisi kurtulmaya çalışan zamanın çakıllarından,

Ve gizleyen soyutluğunu sakalları bakır rengi kalaylı.

--

Bir telaşla kaydı mürekkep balığı is kokulu parmaklarından,

Eksik dişleri balıkçı ağına takıldı gülmeyi taklit ederken,

Tıpkı beklediği olmadığı gibi beklemiyordu bunları da.

--

En nihayetinde boylu boyunca uzandı bir gölge üzerine,

Tekrar tekrar kendini söğüt yaprağından içti akşam boyunca.

Akşam idi,

Acaba bu gündüz körlüğünden kurtulabilir miyim diye düşündü.