Beşikten Mezara Kadar

Sana gönül verdim, dönüşüm olmaz

Kendi mezarımı , eşene kadar

Goncan olmuş isem, sönüşüm olmaz

Onulmaz yaramı, deşene kadar

Haykırır söylerim,bir türkü gibi

Kollarım sevdamın, hoş kürkü gibi

Yokluklar bir kâbus, bir korku gibi

Gönül dağlarını, aşana kadar

Sevdikçe coşarım, sana akarım

Aşka düşman olan , canı yakarım

Aşk dolu gözlerden , cana bakarım

Bütün cümle alem, şaşana kadar

Gece gündüz seni düşler dururum

Yaban elde açma,yoksa kururum

Seni sevmek benim,büyük gururum

Gözünden yaşından, neşene kadar

Ne geri dönerim ,ne korkar gözüm

Ağzımdan bir kere , çıkmıştır sözüm

Ateşi narında, küllenir közüm

Ben sana bağlıyım, pişene kadar

Belki birileri kem gözle bakar

Hasetlik içinde, sana kulp takar

Olura olmaza, dünyayı yakar

Gülersin haline, coşana kadar

Yarenin olmuşsam bütün yollarda

Aşk olur yanarım,ben de kollarda

Dostelin olurum, tatlı dillerde

Beşikten mezara, düşene kadar