beşinci mevsim aşkı
gök yüzünü giyiyordu kadın
çileli gözleri toprağı kucaklayıverecekti
elma kızılı bakışları kaydı gözlerime
hüzün kokan nefesler alıyordu
belli ki özlemişti
ilk yaprak dökümünde taht kurmuştu kalbime
sonbahar kokan tütsüler yakardı gece vakti
yaklaştınız mı yanına hafızanızda bir eylül daha beliriverirdi
turuncu şarkılar söylerdi, gözlerinden dökülmek üzere
sol anahtarı sevişirdi yakutlu akşam esintileriyle
yağmuru kovalayan hergele bir rüzgârdı sanki
gül kurusu elleri şefkat gibiydi, hiç unutmam
düşmezdi elinden gece gibi ipince bir şal
ne zaman omzuna atsa teni renk değiştirdi sanırdınız
üşürdü akşama doğru
upuzun bir denizin yanında ağlardı
onun kumdaki ayak izine takılırdınız
ruhunuza bir olta işlenirdi o an
ta kalbinizin orta yerini delip geçerek
mercanlar vururdu sahile tek tek
vakit dolunaya az kalaysa eğer
inerdi şu yaşlı bahçeye
adım adım ilerlerken havuza
bir kuğu yüzmeye indi sanırdınız
üzerinde ince mi ince elbisesiyle
gün doğumunda uyanırdı uykusundan
güneşin kızı doğdu deseler bin yeminle inanırdım
bereket gibi gülümserdi, yepyeni bir mevsim geldi sanırdım
inceden bir iç geçirirdi hemencecik
kadife saçları kovardı geceyi, görürdüm
yağmur vakti bir başka severdim onu, eylüle benzerdi
22.08.2009 / 08:48
Beyoğlu/RYK@2009
((Rüyada oluşmuş, uyanınca kaleme alınmıştır. ))