Beslenme Çantamdaki Hüzünler

Deli dolu

Bir yudum hayat

Beslenme çantamda

Hep hüzünler vardı

Şarkılardan nağmeler

Ulu orta

Serilirdi yerlere

Gizleyemediğim gözyaşlarım

Umutları toplamak isterdim

Yarınlara hızlı adımlarla koşarak

Eğrik,devrik yollarda

Deli dolu

Her seferinde kırılırdı bir yerlerim

Kolum,bacağım

Kafam yarılırdı da

Yüreğim kadar acımazdı

Aynı yolu birlikte

Yürüdüğümü sanırdım senle

Zaten yetişemezdim sana

Dağın bir yamacında sen

Ben arka sokaklarda

Yolumuzun kesişmesine

İmkan yoktu

Yine de her gün

Yeni bir sayfa açardım inatla

Belki bu gün

Belki yarın

Belki de yarından öte

Ah aldanış

Hep aldandım

Sana,kendime

Bir ışıltının yüzüme

Dokunuşunu beklerdim

Nafile

Neyi çok istediysek

Olmamaya yemin etmiş sanki

Bu hissiz savruluş

Ordan oraya

Denize ulaşamayan

Nehirler gibi

Deli dolu hayat

Geçer mi geçer

Öyle böyle

Kanadı kırık

Bir Kuşun iniltisini

Anlamak zor

Yaşamak gerek

Hep kırık kalacak

Sözler

Çerçevesiz resimler

Gelmişler,geçmişler

Kalpler

Bir şiirin hikayesine

Kendimi astım

Unutmadım

Beslenme çantamdaki hüzünleri

Hiç bir zaman

Şair Turgut Uyar ’ın dediği gibi

’’Şimdi bunca karanlığın üstüne

Oturup bir mektup yazmalı

ilkbahara ve yaza

“Hadi renklerini topla da gel ” demeli

Hadi toparlan gidiyoruz..

sevay