Beste-i Aşk

(cebimde martılar,cebimde İstanbul

eli kulağında içimden geçenin )

ayağı kırık

atlı karıncalarını vurdular gözönümün

dizleri kanadı

kısa pantolunlu düşlerin

büyüdü hüzün

büyüdü gözüm

büyüdü aşı izleri

kulağı çekilmiş dünümde

adını koydum bir kadının

kırkını bekledim güftesiz

büyüdüm Ze...

(gün ışığını alkışlar ağustos böcekleri

azatlık olur bütün kalemlerin ucu )

dünlerimde mor lafların ağırı

dil lekesi

günışığımın yarısı

başım bulanık dönüşlere

semazen sevdamsın Ze...

olduğun gibi gel

hoş gel

olduğum gibi bul beni

ört üstüme gökkuşağını ilk hecende

sonra tutun gözlerime

başaşağı gecende

oluruna bıraktığım zamanlarım ol

gözümde büyüttüğüm ol Ze...

(bir armağandınTanrımın bıraktığı

İstanbul buruşuyordu cebimde )

uyutmayan ninnimsin Ze...

saçların hâlâ cumartesi

salıyım hâlâ dünlerine

özlerim merhabayla başlayan

yaşanmışlarımdaki sesi

gündüz mahmurluğumsun

ağır yükümsün eşgali belli

mahsurluğum,mahzunluğumsun

kendi halimce

yorulur dualarımın avuçları

yeminim olursun öylece

( telli duvaklıdır adının son harfi

beste-i aşkın portesinde )

tesadüfüsün şimdilerimin Ze...

kısa,küçük anlarımsın

hazır yanımsın koluna girilesi

ört içine bakan bakışlarımı

değ kadın ellerini ellerime

ilk defa çırılçıplağız,

bedensel kıvrımlarında vazgeçilmezliğin

iki mümkünüz sonrası belli

çılgın

fütursuz

deli

turuncu sabahız eflatun güne

İstanbul artık senin

ben de senim Ze...