Beyaz Ellerin

kaçıncı kez yakalandığım

üşüyen bir kırlangıç yalnızlığında

buzulları bile bir kez daha donduran

ayazına yüz verdiğim kılıcına kemik

kaçıncı kez seviştiğim bu kent

içinde ben olmadan

sarabilecek mi seni

gel hadi

yine koynumda uyu kokunu getir

korur göğsüm kuytularını

ısınırsın…

merak etme

yabanıl dağların oluşum ağrısından

kafeste kör bir savaşa dönüşen

ilk çağ şövalyelerinin namuslu cesaretleriyle

bezendiği

tapınaklardan geliyorum

bendeki giz

sendeki açık yara

öpüşür belki

bir mızrağın ulaştığı karanlıkta

kaçıncı kez yakalandığımı bilmeden

kaçıncı kez bu eriyen ışıkta

düştüğümü çözemeden henüz

bu sayrı kent

içinde ben yokken

soluduğun ne varsa

aşka dönüştürebilir mi

gel koynumda uyu yine

gel… ısınırsın…

getir renklerini çöz hikayeni

korur göğsüm nasılsa

yine

beyaz ellerini