Beyaz Güvercin

Kalbim acıyor..

Hemde öyle bir aciyor ki;

Zaman açtığın yaraya merhem olmuyor

Beyaz güvercin!!!

Umutlarım...

Hayallerim...

Yarınlarım..

Batık bir gemi!!!

Pusulası yok gönlümün

Darmadağın bir haldeyim

Gecelerim;

Yokluğunun gölgesine emanet

Ruhum aciyor işte böyle

Adın değer dudaklarıma

Gecenin hüzne boyandıgi saat!!

Küle döner söz'hecem!!!

Bir sağanak oluşur

Gözlerimin kıyısında

Yokluğuna dökulur hasret yağmuru..

Gecer şimdi; şimdi dedikce

Aşk-ı vuslata döner

Beyaz güvercin....

İnceden inceye sızlar içimdeki sen

Tum Şehir sensizliğine bürünür...

Susarim;

Hasretinin,

Özlem yağmurunda sırılsıklam kalarak

Yol oluşur yüreğimin deresinde

Sana akarim...

sana ağlarım...

Bize ağlarım...

Beyaz güvercin...

Zaman geçer gün biter ömür tükenirde

İçimdeki alev sönmez...

Çırasinda yanar gönlüm gönlünün

Ah bir bilsen!!

Yüreğimin mevsimi Aralık

Bitti dediğimiz günden bu yana

Ne yağmurun durdu gözlerimde

Ne de içimden dökülen

hüzün yaprakların...

Gittiğin kadar sustum işte gecelere

Gittiğin kadar sustum kendime

Gittiğin kadar ağladım işte bize

Beyaz güvercin!!!

İçene düştüğüm aşk mı?

Bu kadar derinden Darbeler

indiren sol yanıma!!!

Yoksa bıraktığın acinin

hatırası mi senden bana

Unutmak kolay...

Unutmalarla yaşamak zor olsada

Sensiz nefessiz

Yaşıyorum beyaz güvercin...

Bilesin!!