Beyaz Kamelya

Karmaşasından kurtulup hayatın

Biraz umut koklamak yapraklarından

Arınmak saflığında renginin

Ne bileyim işte geçtim sokaklarından

Şimdi nereden çıktı bu kibir bu gurur

Bu halin beni değil seni de vurur...

Solacak senin de yaprakların Kamelya

Kime kalmış ki zaten bu dünya..

Sabır tesbihlerinde tükettim zamanı..

Külleniyor yavaş yavaş öyküerin en yalanı

Belki bir şiir susarım demiştin eskiden

Kilit vurdun şiirlerime derinden

Böyle midir alışkanlığın senin huyun

İstersen kıralım kalemi bitsin bu oyun..