Beyaz Kar Üstüne Kan Yağacakmış

Nə; bilsin, onsuz da yuxusuz qalan

Ana son laylanı çalır bu gecə;.

Arzuyla, dilə;klə;, xoş xə;yallarla

Körpə; balasıyla qalır bu gecə;.

Nə; bilsin o körpə;, ana qoynunda

Və;tə;ndə;n və;tə;nə; pə;nah aparır.

Axrıncı aşrımın son addımında

Analı günlə;ri bitir, qurtarır.

Nə; bilsin o qoca, baba yurduna

Dünə;n ayaq basıb, çörə;k tapanlar

Qanlı ə;lcə;yini geyib bir sə;hə;r

Adi insanlığı atar, tapdalar.

Nə; bilsin ayazlı, ulduzlu gecə;

Bə;yaz qar üstünə; qan yağacaqdır.

Dağların buzunu yuyub-ə;ridə;n

Bahar yox, odlanan min bir ocaqdır.

Nə; bilsin yuxuya gedə;n qayalar

Sə;hə;ri açacaq ah-nalə;lə;rlə;.

Günahsız körpə;ni qoruduğuyçün

Tə;k-tə;nha qalacaq min güllə;lə;rlə;.

Nə; bilsin uzağı yaxın eylə;yə;n

Aşrımlar, dolaylar, gizli cığırlar

Azadlıq,qurtuluş, hə;yat yolunda

Dönüb olacaqlar ə;bə;di mə;zar.

Brest, 24.02.2010