Beynim Yorgun

Beynim yorgun

kimin ne kadar günahkar olduğunun muhasebesinde

gebeliğe durmuş ağaç dallarında

her tomurcuğa zehir kusan kırağının

ne işi var orda

doğa neden yapıyor doğanın cellatlığını

yaşamayı bilmeden ölen bebenin ölümü yakıyor içimi

işte bu düşünceler

delik deşik eden kalbimi...

bir de sanalda aşk aramanın zavallılığı acıtıyor içimi

yürüdüğün sokakta sana bakan bakışları göremiyorsa

hissedemiyorsa sana çarpan yüreğin sesini

takibindeki adım atışlar yüreğini hoplatmıyorsa

aldanıştır sanalda bulacağın

ya elinde şişesiyle gelir

ya da sarhoştur çocuklarının gözyaşından

ya maceraların sırtında yuvasız bittir

ya da bıkmıştır eşinin sevdasından

mutsuzluğuna mutsuzluk

ışır içine akan gözyaşından

bıktım artık falanı filanı düşünmekten

bir gün denize kuyu kazacağım

gizleneceğim olasılıkların acı tortusundan

yıldızlardan gizleneceğim,

gizleneceğim güzelliklerinden doğanın

uzaklaşacağım balıklara solucan olmuşlardan

ölmeden önce biraz da kendimi düşüneceğim