Beyoğlu'nda Bir Aşk

Gelenler

Gidiyordu.

Hem de bakmadan arkalarına.

Geçen ayda geçtiler buradan,

Söylenilene göre yıllar önce de.

Biraz önce konuştu

Yaşlı mı yaşlı bir adam,

Kulak verdim sesine,

- Gel götüreyim seni buradan

Ben sokakta yatan adam,

Yoksul olsam da!

Doyururum seni Neriman.

Seslendiğine baktım bir süre,

Fark etmedi gördüğüm korkusunu,

Ve onca insan bihaber bundan,

Ağır ağır bakmadan ardına yürüdü Neriman,

Adam sidik kokuyor ki sorma!

Bende olsam durmaz kaçardım yanından.

Beyoğlu sokaklarını bilirsin,

Dolambaçlı ve yokuştur yolları

Eksik olmaz ihtiyarlar

Ve morarmış bedenini satanlar.

Ben akşam çay'ını yudumlarken

Geçti yanımdan onlarca Neriman,

Masa kıyılarında göz kırpan ki onlar,

Ve kuşkusuz olmasaydılar

İkinci çay keyfinden mahrum kalacaktı dudaklar.

Biraz önce!

Çıkıp geldi yeniden,

Yarım kalan türküyü

Duymak için Neriman.

Yerinden ekmeğiyle kalktı adam,

Yüzün de tükenmiş sözlerin burukluğu.

Elbisesi gri,ayakları beyaz ve topuksuz

Koşmaya başladı Neriman.

Yaklaştı ve uzattı başını;

Heyecan'dan kalbini tuttu

Okşamaya başladı yanaklarını,

Elde etmenin mutluluğu ile adam.

Yol aldılar gözden uzak duvar diplerine

Sokak bitimine gelirken durdu adam,

Dönüp baktılar arkalarına,

Şaşırdım bu olana,

Kuşkusuz şaşıran yalnızca ben,

Şu aç kedinin dönüp ardını bakmasına

Bir parça ekmeğe kucağa atlamasına.

Şimdi uzaklar gözlerden

İki sokak ötedeler

Açların toplandığı yerde.

Bir mandal gibi sallanan bedenlerin,

Rüzgar'a yenik düştüğü

Düştükleri toprakta filizlenen

Ki filizlenen yalnızca bizler,

Yoksulluğa rağmen paylaşan

Ve ekmeğini bir kediye uzatan,

Buna yalnızca sevinen bizler..

Korkumuz yalnızlıktır

Yoksa kemirir dişler dudakları,

Dudaklar kan içinde ve ıslak,

Ve bile bile akıtmışsak toprağa,

Erkeklik şanından değildir hani,

Nede bir düşmana nispetten

Kuşkusuz nefrettendir

Musluktaki suyu kesilenler

Ve bizler gibi susuz geberenler

Onlar bunu iyi bilirler..

Beyoğlu/İstanbul