Bıçkın Ve Kınsız

hasta bir eylülden birlikte mi döküldüydük

lirik o ikinci sensizliği mi özlüyordum

kuşlar kışa vardılar bu ikircikle

sokağımın yağmuru da dindi

her şeyi hiçbir şeyle aralıyorum

hoşçakal çiçekli o gece

şimdilik yabancı mevsimlerle oyalanıyorum...

durduk bir yerde...

göçen kuşlarımızı bekliyorduk sanki...

yağmur kararsız... geçen düşleri mi topluyorduk yollardan...

aynı noktada bir virgülle ayrı...

kınsız bir ölümle bitireceğim bu seramoniyi

seni düşüneceğim giderken de...

Bıçkın bir uzak taa

gözümde onca yolun sorusu

ardım yanıtsız

önümde bitişleri bilmenin sessizliği...

şimdide başlayıp bitiyorum sanki...

senfonik bir söylentiydi

mezar bırakmamış çocuk anlamlar şöleni

aramızdaki bu ikinci el uçurumla avunuyoruz anlatılmamış rüyalarda

aşk ömrün idare lambasıdır

gel sen beni dinle

gidelim sadece acıları uyaklı bu uyduruk karanlıktan....

kağan işçen...