Bıktım Ben Dertlerden Nereye Kadar

Birgün elbet benim yüzüm gülecek

Bu dertlerle bu acılar bitecek

Sabret gönül sana sıra gelecek

Bıktım ben dertlerden nereye kadar

Genç yaşta ana bacı kaybeden ben

Neden soruyorum dostlarım neden

Hançerlediler beni heryerimden

Bıktım ben derlerden nereye kadar

Rabbim bunca derdi banamı vermiş

Ocağımda ne ekmek kaldı ne aş

Birtek dertlerim bana oldu yoldaş

Bıktım ben dertlerden nereye kadar

Girip yatmadığım yerler kalmadı

Birgün olsun kara yüzüm gülmedi

Kodese girince kimse gelmedi

Bıktım ben dertlerden nereye kadar

Yıldırım can kaybedecek neyin var

Ör artık dertlerle arana duvar

Böyle yazınca kızıyor nazlı yar

Bıktım ben dertlerden nereye kadar