Biktirdin

susturdu gün be gün vahsi bakisin

derdimi gizleyen dilden biktirdin

kestiler önümü hazanin kisin

baharima giden yoldan biktirdin

bir gün muradima ermedim gitti

gönlünden sevdami dermedim gitti

bir serabin bile görmedim gitti

ugruna düstügüm cölden biktirdin

saklayamaz oldum artik kendimi

damla damla biriktirdi derdimi

aglaya aglaya yikti bendimi

gözümün döktügü selden biktirdin

tarihe yazdirdim ördügün agi

devranin sayilsin sevdamin cagi

savrulur üstüme yikilir dagi

yanginimdan kalan külden biktirdin

serildim önüne kurban adina

dönüpte bakmadin hep inadina

geldigin olmadi bir imdadina

carene kaldigim halden biktirdin

biktirdin...biktirdin...biiktirdin