Bilemeyeceğim

Ne serin dalgalar ruhumu okşar ne bir meltem

Yalnız gönlümü vururum yollara

Ne bakan sen olursun ne elimi tutan

Ne de bırakabilirim kendimi

Nazik ve sevecen kollara

Yıldızları ararım hayalinde

Bakışların karşımda durur

Ne yanağını okşar ellerim

Ne gözlerinde ışık olurum

Kör bir sensizlik karşımda durur

Bir hüzün dolaşır gölgem misali arayışlarımda

Güzelliği boyar solgun renklere

Yağmurun zevkini güneş boğar

Küserim talihime

Her şafak kimsesizliğim yeniden doğar.

Omuzlarımda sensiz gecelerden birinin daha yükü

Kim nerden bilecek bu hazin öyküyü

Sazlar kırık, kemanlar suskun

Kimse söyleyemez bilirim artık

Senin dudaklarından o türküyü.

Çılgınca atmıyor yüreğim, heyecanım kayıp

Uluorta bırakılır mıydı sensizlik, çok ayıp

Ben ki toplamıştım her gece yıldızları

Gülümseyen gözlerine yerleştirmiştim

Mutluluğun olsun diye sayıp sayıp.

Bak gecem gibi yoksun sabahımda

Söyle ben kime sevdiğim bu diyeceğim

Saçların ne güzel kokardı

Şimdi hangi rüzgârla salınır ahenkle

Bilemeyeceğim, bilemeyeceğim...

Turgut Uzdu