Biliyordun Ey Sevgilim!

Giderken unuttun sanırım,

Beni, bana bırakmayı.

Aynalarda boş yüzüm.

Biliyordun ey sevgilim

Seni yüzüm diye sevdiğimi...

Baharlar yok olmuş,

Mevsimler ikiye indirmiş sayısını...

Dallarda kurumuş badem çiçekleri,

Çimenler terk etmiş siyaha yeşilini.

Sokaklar boşalmış,

Anlayamıyorum bu sessizliği

El, ayak çekilmiş...

Toplayıp gitmiş insanlar düşlerini.

Ellerimi götürdüm, aramak için gözlerimi

Gözlerim yok!

İki adet çukura bırakmış yerini,

Biliyordun ey sevgilim

Seni gözüm diye sevdiğimi...

Kalbim ufalanmış ellerinde

Boğuluyor ruhum, sıkıntılar içinde

Beynim, kavgalı duygularımla,

Hazmedemiyor incitilmeyi

İçimde amansız arayış var,

Kaybettiğim benliğimi...

Biliyordun giderken

Biliyordun ey sevgilim

Seni özüm diye sevdiğimi..

03- 01- 2009