Biliyorum Gelmez Temmuzlar

Yolun kenarındaki banka oturmuş bekliyorum

Bulutlarda sonbahar siyah-beyazlığı

Emin değilim çoğu şeyden

Belki de bu aralar biraz renk körüyüm

Belki de vapurdumanı

Yapraklar ağaçları çoktan terk etmiş

Dallar kılcal kıraç ortada

Etrafta çiçek namına hiçbir şey yok

Yazık...

Şu arığın kenarındaki sıska çalılarda olmasa

İnanmayacağım hiçbir şeye

Güneşin güleçliği gitmiş günden

Üşütmüyor da rüzgârlar;

Sokuluyorlar saçlarıma usul usul,

Selam çakıyor bakışlarım avaze bir ayaza

Zaten güneş de farkında, modasının geçtiğinin

Yarısını gizlemiş dağlara

Bu bankta çürümüş mü ne?

Öyle ya, tahta mı dayanır yağmura

Zaten yazı görmek istiyorsan

Kışın yollarına yağmurda da yağmalı, karda

Gözümü kapatıp başımı eğiyorum sonra

Radyomda nihaventten mutluluk rapsodisi

Anlıyorum ki

Doğa bir çiçeğini unutsa toprağında

Benim içim acır.

Ben kıvranırım ulu orta

Anlaşılan özleyeceğim buğday tohumunun başağa gidişini

Özleyeceğim anlaşılan Temmuzlarımı.

Zaman da geçmiyor öyle kolay kolay,

Yelkovancık yoruluyormuş meğer

Zaman durağanlaşıyormuş

Soruyormuş dinlenmekten bitap düşmüş dudaklar şimdi:

Biraz sonra başımı kaldırdığımda göreceğim

İstanbul kokan Ankara evleri yeninde

Deniz olsa da baksak ne iyi olurdu değil mi?

Açıyorum gözlerimi

Gördüklerimden ısrarla kaçıyor gözlerim

Son sorumu yeniliyor hasretim

Ah bir bilsem...

Niçin her şey sen?

Tamam, hiçbir şey demiyorum da

Allah'ını seversen

Şu koca taşta mı hatırlatır seni,

Paydos benden!