Bilmezler Sana Yandığım Renkleri

Başımda bir kuş

Yardan hasret kokar

Hüzün döner gözyaşı düşer

Omzumda yükü

Kanatları kırılır şehrimin

Sela gibi gelir sessizliğin nefesi

Gemiler kalkar

Limanlar boşalır üzerime

Cebimde ayrılık küstür yollar

Yüzünden resimler çizer ta içim

Ne bir iklim

Ne avluda ki güvercin

Şu kırık banklardan başka

Kimseler bilmez aşığın meşkini

Bilmezler sana yandığım renkleri

Harman gece

Aman etmiş sabahlar

Gönülsüz kokan çiçekler bilir

Çeşmeden akıp giden günaydınlar birde

Deli tay gibi

Dört nala koşuyor hayat

İki adımda büklüm ediyor yaşamı

Sırtımda

Kramp tutmuş sözler

Kamburu çıkmış şiirler var

Ellerime

Kışı düşüren yar

Başımda

Bir hal var senden

Hüzün döner gözyaşı düşer

Kendime

Sela okumadan

Toprağa fidan olmadan gel

Gel gör

Ruhum da çeşmeden akmadan