Bilmiyordun

karanlık bir geceydi senin sevdan

her köşeyi tutmuş duman gözlerin

benim bir türlü göremediğim

şubat soğuğunu paylaşır ellerin

kiminlesin, bilemediğim

sen yoktun, ben seni seviyordum buralarda

gönülden dinlediğim bir masaldın

bir kadın yüreği ağlıyordu her mevsim

yaşlarına dayanamadığım

korkularımdı, sırtıma hoyratça vurduğum

derinlerden duyduğum bitmez cefa

yine bana döndü geldi,

kaç defa

ışıklar altında oynayan çizgiler gibiydim

gölgelerde bile raks eden

yağmuru çok seviyordum

yağdıkça, ağlıyordum

kalemimden düşen küçük damlalardı dostlarım

sen

nasıl sevdiğimi

anlamıyordun...