Bin Dokunuşa Bedel

Dokun düşlerime

Yine gökkuşağına bürünsün ellerim,

İstersen suskun kal yanımda

Sorularım yok artık rüzgara dair

Ama omuzlarım sen varken üşümeli

Ki sarılma hakkım olsun..

Yorgun düşsem de hayatın kollarına

Yüzündeki her ayrıntıda durmayı,

Şefkatini özledim...

Bin dokunuşa bedel

Sadece bir akşam olsun gidişin,

Sonra

Yeni sabahlara sende uyanayım

Günaydın dediğimde

Tünaydın cevabına ilişsin buselerim

Sesini özledim..

Bilirsin, anlamam yeni yetme sözlerden

Sadece dokun bam telime

Yine hüzünlerine dalsın gözlerim..

Belki yeni şiirler doğurur bedenim

Takıldığım mısrada gelirsin yine,

Ve ufkuma meşhur teorilerin konar, ansızın

Dahası olur-olmaz'lara birlikte güleriz

Dostluğunu özledim..

Belki yine yürürüz yağmurlara,

İnsanlar koşarken, korkuya

Biz küçük hayallerimizi damlatırız kaldırımlara..

Dokun sıradan gerçekliğime

Yine kaybolayım sıra dışı öykülerinde,

Bin dokunuşa bedel

Sadece bir akşam olsun gidişin..

Sonra

Sonra yeniden

Belki...