Bin Hüzünlü Naz

yoksun ya!

hiç bir şey yapmıyor bu günlerde

ağustostan kalma,

sokak alışkanlıklarım

ceplerinde düş,

telaşlı yalnızlıklarımın

sabah ayazları,

iskeleden keşişleme topluyorum

çuval çuval yok ellerinden

yüzümü denize bırakıyorum

gemiler geçiyor gözlerimden

kahkaha süpürüyorum kaldırımlardan,

yanakları okşanmış

ıslak gülüş kovalıyorum,

akşamdan kalmış peçete kırışığı

parçalanmış umutları,

yapıştırıyorum

bir uzun oflu

esmer bulutları erteliyorum

saçağı boş

düşü loş

kimbiliri bir adım öte

sonra her öğlen

iki odun atıyorum güneşinin

sırnaşık gölgelerine

küsüyorum,

masalı bölünmüş çocuklar gibi

susuyorum sonra

eksik bir eylül yaşıyorum

yaz niyetine

bin hüzünlü naz benimkisi anlayacağın

sen gittin diye

dedim ya

hiç bir şey yapmıyorum bugünlerde

bu yorgunluğum niye

Burgaz.2009