Bin Yıldır Yoldayım

Nasıl bir saadet nasıl huzursun

Bin yıldır yoldayım varılmıyorsun

Bende ki tüm yanılış , unutuşlar

Bir mavi gök olup sarılmıyorsun

Bildim geldin kirli çağı yıkmaya

İbrahimî ateşleri yakmaya

Ben yoruldum da sesine bakmaya

Sen sonsuz akmaya yorulmuyorsun

Cehaletin kara defterin dürdün

Atını zülümler üstüne sürdün

Kılıcın girmedi kınına bir gün

Çağdan çağa koştun durulmuyorsun

Bunalım yalnızlık keder ve kahır

Dünya mutluluğu ediyor tehir

Kuşatmış dört yanı amansız zehir

Bütün deva sende çağrılmıyorsun