Bir Adak Bende Adın

Adımlarına dolandıkça yakarışlar

Ayrılığı bölüşüyordu buğulu camlarda bir çift göz..

Umutlu mendiller salınıyordu

Gözyaşları dökülüyordu ardı sıra su niyetine

Işığa doğru yürüyor

Yaşlı sokaklarda hayat adresini arıyordu yüreği...

Bin bir ihtimalle çıktığı yolda

Pişmanlığına berdel düşmeden ayrılığın

Bereketli topraklardan hasat toplayacaktı şimdi

Süt kokulu nefesiyle sözler vermişti

Beslemişti meleyen kuzusunu -öyle ki besleyecekti daha da-

Geçmişin siyah yüzünü yüreğine gömmeli

Ardı sıra yorgunluğuna aldırmadan ayak bileklerinin

Aydınlığa koşmalıydı elbette...

Vicdani sorgularıyla iç içe

Kaderine damgalanmış siyahların muhakemesinde

Yüreğinin serzenişi fütursuzca yargılıyordu çığlıklarını

Yazın diri sıcaklığında karlar yükselirken hayallerine

Buzlanan kanatları altında

Canının dermanı kulağına fısıldıyordu

'Baba seni çok özledim'...

K/özledikçe hüznünün ateşiyle sıla serçelerinin bakışlarını

Genzi süt kokusuyla sızıldanıyor

Sırtında biçimsiz kambur hayat

Yeni doğan her güne dünleri gömüyordu

Yüreğinde umuttan ışık hayal

Elleri koca hasatların içinde

Tek tane buğday topluyorken heybesine

Sağanak yağmurlar altında eriyor tek tanesi

Umudundan yüreğine kıvılcımlar düştükçe

Ayaklanıyor hasretine yeminden...

O babaydı kahramanıydı bahar dalının

Leylak tenine doyamadığının

Anımsadıkça balasının pencereye yaslı suretinden

Dudağını yalayan göz sularını

Ve buğulu bakışlarının kızaran burnuna isyanını

Derin bir ah'ın dostluğuyla yeniden umuda sarılıyordu nasır tutan elleri...

Dağ suyuna özlemi çoğaldıkça

Bakiyesinin gölgesinde uykusuz

Tedirgin bitap hasretle karışık azalıyordu

Bu uğursuz sahillerden toprağa dönmek azıksız

Kahrına saç yolduruyordu...

Bir baba yol alıyordu

Yuvasına kilitlenen nefesi

Yüzünde ihtiyar umut yüreğinde körpe fidan

Sular bulanmadan avuçlarında

Rüzgâra teslim bereketini doldurmalıydı hanesine güneşin

Bir yudum içirmeliydi ömrünü heder ettiği

Gül kokulu ak tenli sabisine...

Ah Umut!

Zincire mi vuruldun da ışığın sızmaz!

Gömme hayalleri toprağa

Bir beyaz sayfaya adres yaz hadi

Bozulmadan bu dönme dolap

Bu vehim susuzluğa

Serabında son noktayı koyma

Körpe yüreğin özleminden avuçlara okunan duaya hürmeten

Allah aşkına hayat!

Bırak tüllensin umut gök maviye

Bırak yürüsün teker ay yüzünde

Yeter ki;

Bir nefes süte

Ömrünce doyacak bir nasip ver...

'Düşlerin lisanıyla özlemden arya

Babama ,tüm babalara...'

Katkılarından dolayı sayın Işın Ergüney'e teşekkür ve saygılarımla...