Bir Adanmışlık Şiiri

Titriyor ellerim ne zaman duysam sesini

Bir dosta anlatır gibi derdini

Öyle içten öyle sıcak

Sanki sustuğunda

Duracak kalbim,

Bana dönse yüzün, kırılacak...

Bildiğim ne varsa can bulan dudaklarında

Duadır şimdi bana

Ve ben ne zaman ansam adını

Bir ibadet huzuru dolaşır ruhumda

Hem bilirim ihanettir umut bağlamak

Umudu da seni de yaradana

Hem toplayıp eteklerime bütün umutlarımı

Sürüklenirim peşinden

Sen bütün güzelliğinle önde

Bense yalınayak,

Düşe kalka çoğu zaman

Bazen yorulup rüzgarının hırçınlığından

Bazen inadına nefesim kesilene kadar koşarak

Geliyorum arkandan

Bütün vazgeçişlerimi

Aşktandır deyip hayra yorarak...