Bir Atatürk Ki Artık O Hiç Gelmeyecek

İnan bana çocuğum; her şey daha güzel olacak!

Korkutmayacak geçmişin, utandırmayacak duruşun

İnince sırtındaki kamburun, yıldız yıldız parlayacak bakışın...

Daha sağlam basacak adımın, dünün gibi olmayacak yarının

Ve kara deyince karanlıklar gelmeyecek aklına!..

Çırılçıplak dolaşırken sokaklarda cesaretin,

Kilitler vurulmayacak diline söyleyeceklerin için.

Raflara kaldırılmayacak ütülenen düşlerin

Kapı aralığından bakmayacak gözlerin

Ve ardına kadar açık olacak güneşe komşu kapıların!

İnan bana çocuğum;

Yalnızca kuşlar olmayacak özgürce havaya kanat çırpan.

Sen de uçacak, sen de özgür olacaksın

Yırtarak gökyüzüne gerilen perdeyi!..

Elinde ay yıldızlı bayrağın, kucaklayacaksın güneşi.

Uzanacak ve haykıracaksın semaya:

Kurtar ATA'm, ölüyor bu VATAN!..

Yüreğinde ağırlık, içinde bir sızıyla

Tebessüm ederken dudakların...

Yemyeşil olacak yarınına dair umutların!

Ne surlar, ne de taştan duvarlar kalacak düşlerinin önünde.

Eskisi gibi de kısılmayacak sesin asılı kalsa da havada sözlerin!..

İnan bana çocuğum; kuytularda değil,

Açık denizlerde esecek rüzgarların...

Özgür mü, özgür olacak haykırışların,

Ve kör bir kurşunun hedefi olmayacak artık yarınların...

Evet! İnan bana çocuğum; ne senin,

Ne de senden olanların bakışları üşümeyecek

Dağların arka yamaçlarında

Ve ulu orta dolaşmayacak ömrünün anahtarları

Kendini bilmezlarin elinde...

Ölüm; ölüm de bu kadar kolay olmayacak,

Toprak; toprak da bu kadar kan kokmayacak

Ve

Bir Atatürk ki; artık o hiç gelmeyecek,

Bu ülke O'nsuz hiç olmayacak.

Olmayacak...

UYAN! UYAN ATA'M!

Bak! karış karış gidiyor bize emanet ettiğin bu VATAN!

Savaşsız da ölüyor yerde yatan...

Rukiye Çelik

28 .03.2008