Bir Balıkçının Güncesi / Masalsı Şiiri...

Kör sandalın karanlık kürek vuruşları

Suları deliyor balıkların ürkek kaçışları

Sigarasını yakarken kibritin şulesinde kaybediyordu yıldızları

Titreten ayaza inat patlıyordu dumanının imbatları

Daralan zamanın büzüşmesine hoyratça atılıyordu ağları

Gecenin içinde heybetini kaybetmiş

Mor dağlar kerteriz, göklere ağıtlar yakılıyordu

Sanki Musa'nın asası değildi denizi boydan boya yaran

Hayat durup kalmaktı o an

Bir ölüm kadar tatlı olan

/ Fecrikâzip bir aldanış ufku vuruyordu

Tanda bakir gelin uykusu

Yerle göğü aralıyordu /

Üstümüzde kuzguni bulutlar denize yorgan

Aç balıkçıl gagasında laciverdin telaşını gizlemiş

Buruk bir mutluluk ruhun gülümsemesi gibi gün uyanıyordu

Ve Ağlar çekilir dik düşen yamaçlara doğru

Dehlizlerde rutubet kuraklıkla kol kola istavroz kasıyordu

Balıkçı gözlerinden onca tuzun acısı boşluklara koy vermiş

Kıyılar taşıyor bir tufan yaşanıyordu

Uzakta terkedilmiş iskelenin ıslak tahtalarından

Bir çocuk aldırmadan zıplayıp sulara dalıyordu

Portakal tadında güneş sabaha doğum sancısı çektirmiş

Ve balıkçı cesaretini kaybetmiş

Karanlık sandalını kumsala çekiyordu

Kapısı açılık yeşil bahçenin cenneti andıran

Şeffaf vücudu gök mavisiyle yoğrulmuş nefes ustalarından

Beykoz işi sürahi uzatıyordu kadın kollarından

Tuz basılmış gibi ciğerlerine suyu elinden akıyordu

Çardakta bir rahle laklarından güneşi yaşatıyordu yorgun gözlere

Tiz bir ses sabah mahmurluğunda ağlıyordu yatağında

Uykularından kalma bir kâbusla uyanıyordu hayata

Musluk taşında mermer köpük yumuşaklığında davetkâr bekliyordu

Ellerde geceden kalma pul pul beyaz kiri akıtmak için oluklara

Eliflerinin bir teline asırların ak düşüremediği mürekkep

Şu ebruli kâğıt efsunkâr efkârlığında taşıyordu yazılara

Eflâk'ın çemberinden geçmiş bir baston sesleniyordu dizelere

Gecenin küs bakışları denizde rast geldi mi evlatlar size...