Bir Beden Büyük Acılarımız
Dieses Gedicht wurde am 21.03.2025 zum Gedicht des Tages gewählt.
Bedenimizden büyük
Acılar taşıyoruz
Her bir yara
Sessizliğin çığlığında
Kelimeler içimize sığmıyor
Sanki söylesek
Yıkılacak tüm duvarlar
Susuyoruz,.
Acılar büyüyor
Biz bir beden büyük acılarla
Yaralarımızı kollarımızla sarıyoruz
Kendi şefkatimize
Kendi şiirlerimizi yazıyoruz
Çünkü bazen susmak
Kelimelerden daha derin
Her karanlıkta
Biraz daha güçleniyoruz
Gözyaşlarımız gizli
Bir ırmak gibi
Akar içimizden sessizce
Ama durmaz
Kendimize yazdığımız
Her şiir
Kendimizi yeniden
Bulmanın yolu
Her mısrada
Biraz daha çoğalıyoruz
Acının ortasında
Doğan bir ışık
İçimize işleyen
Bizi biz yapan
Biliyoruz,.
Ne fırtına sonsuzdur
Ne de kış
Her yara
Bir gün kabuk bağlar
Ve biz,.
Bir beden
Büyük acılarımızla
Yine de yürürüz
Adım adım
Kendi şiirlerimizde iyileşerek
Yürüdükçe öğreniyoruz
Her adım
Bir iyileşme
Her nefes
Bir başlangıç
Acılarımızı cebimize koyup
Yol alıyoruz
Bir ağırlık gibi değil
Bir hatıra gibi taşıyoruz
Çünkü her yara
Bizi biz yapan
Bir izdir
Kendi şiirlerimizi yazarken
Aslında kendimizi
Yeniden yazıyoruz
Unutmuyoruz
Unutulmaz hiçbir şey
Ama zaman
Her acının üzerine
Ìnce bir tül örüyor
Kendi kendimize
Merhem oluyoruz
Ve bir beden
Büyük acılarımız
En sonunda
Küçülüyor sanki
Yüreğimizin bir köşesine
Sığdırıyoruz
Sessizce orada kalıyor
Zamanla anlıyoruz
Acı da
Bir öğretmenmiş meğer
Her bir kırık
Her bir çatlak
Hayatın bir parçası
Bizi biz yapan
Ìzlerdir
Her kırılan parçamız
Başka bir yerde birleşiyor
Çatlaklardan sızan
Işıklarla aydınlanıyoruz
Kendi içimizde,
Kendimizi buluyoruz
Her şiirimiz
Bir diriliştir
Kelimeler kanat olup uçuyor
O uzak
Erişilmez sandığımız yerlere
Kendi içimize
Belki de en derinimize
Kendi harflerimizle iyileşiyoruz
Her birini
Ìçimize gömüp
Sessizce yazıyoruz
Dizelerle sarıyoruz yaralarımızı
Her kelimeyle
Biraz daha
Derinleşiyor sancı
Acıdan bir yol yapıp
Ona tutunuyoruz
Her dizeye birazını koyarak
Acı kendimize yazdığımız
Bir mektup
Satır satır okuduğumuz
Ama cevapsız
Her harf bir yara izi
Yazdıkça yeniden kanayan
Bir beden büyük acılarımızı
Şiirlerle sarıp sarmalıyoruz
Çünkü başka türlü
Durulmaz bu fırtına
Ṣiirin ardına gizlediğimiz
Her kırılma
Kendimize sığamadığımızda Sığındığımız cümle oluyor
Kendi içimize doğru
Uzun bir yolculuk bu
Her adımda
Biraz daha ağır
Her şiirde
Biraz daha hafifleyen
Kendimize yazdığımız
Her şiir
Bir aynaya bakmak gibi
Orada,.
Derinlerde saklı ne varsa
Çıkarıp dizelere döküyoruz
Düşlerimizi,.
Hayallerimizi yazarken
Kendimize anlatıyoruz
Yaşadıklarımızı
Kendi suskunluğumuzu
Dizelere sarıyoruz bir bir
Her kelime
Bir merhem oluyor
Belki de en derin acılar
En güçlü
Ṣiirleri doğuruyor
Ve en derin acılarımızdan
En güzel melodi çıkıyor
Gözlerimizdeki umut ışığı
Karanlıkta parlayan
Bir yıldız gibi
Her kelime
Bir kapı aralıyor
Her mısra
Bir nefes
Her dize yeniden
Yaşamak için bir sebep