Bir Ben
Sol yanımın hasretiyle mekki yalnızlıklar yaşıyorum Kayra
anıların kalabalığında...
Sen gittin gideli gece öpüyor yüreğimin sesini
Ayrılık
Gözleri görmeyen bir nişancı
Görmüyor satırlarımdaki kanı
Yaralarımı !
Yalnız turnalar ve huma kuşları duydu çığlıklarımı
Bir tek karanlık gördü
O gece yıldızlara bağladığım umutlarımın
Birer birer kaydığını ,
Ama karanlık kördü !
Sen gittin gideli
Hiç rüya göremeyen
Yastığına gözyaşı dökemeyen
Bir kırlangıç güncesi kapattı gözlerimi
Bütün sevdiklerim gitmiş gibi
Kimsesizmişim gibi
Eksik bıraktın beni
Hiç çoğalamadım Kayra
Yazık oldu kalabalıklarıma...
Ağzımda boğduğum merhabalar
Taş gibi oturdu yüreğime
O geceden beri
Yüreğim kibritçi kızların ellerinde
kim üşüse ben yandım Kayra
Bir benim küllerim savruldu
Ayrılığın rüzgârına !
Bir ben yenik düştüm bu köhne zamana
Bir ben.
Sonu hayra çıkmayan bir sabırım şimdi
Yalnızlık oluyor kim tutsa ellerimi
Işıkları kapanmış bir geceye emanet bıraktın beni
Artık biliyorum bana olan nefretini
Ne şafakta gözüm var
Ne kuşluk, ne ikindi
Böldüm artık vakitleri
Ömrüme gece indi...
(silinmiş bir cismin ayak iziyim / ...bir ben düştüm ayrılığa)