Bir Ben Kaldı

Bazen kocaman bir sus düşer gülüşlerime

Pejmürde gecenin kolları dolanır boynuma

Cam kesiğidir tüm sözcükler kanatır

Ve susarsın

Demleyip geceyi dil yarıklarına

Bir off çeksem göğü yere indirmek gelir içimden

Ahh ağrıyan solum

Bunca acının tek adı sen

Öfkeyi bileyip yürekten vuran

Araftı gözlerin

Kurşundu sözlerin

Avuçlarından ölümü içirdin

Hayat mı iki dudak arası nefes

Yaşamak ve ölmek

Biri başlangıç

Öteki bitiş

Yitik bir ezginin sözleriydi su üstüne yazdığın

Suyu bile yakıp geçen

Esip gürlerken öfkenin dudaklarına sus payı oldu

Adına aşk dediğin

Yalanlaşıp yılanlaştı

Ve kendini zehirledi ağır aksak

Sadece zehiri

Ve korunda yanan bir ben kaldı