Bir Bilsen

/kaşları çatıp yüz düşürmenin

hiç sırası değil

biliyorum

inleyip sızlanmanın da

gel gör ki

içimdekiler

dışımdakilerle durmaksızın sürtüşürken

söz geçmiyor derinlerime

ağzımda acı

duman duman

bir bilsen dilimin sessizlerini /

ipini çekmeye hazırlanırken eylülün

kırılgan bir sonbaharın zil çalıyor etekleri

kışı mı ötelemiş ne

içimin dalgaları nasıl da yüksek oysa

güneşe diş batırmaya hazırlanan

iri kıyım bulutların gürültüsü tırmalıyor kulaklarımı

kuzey yeline karışmış soğuk sağanağın ıslığı

uykusu kaçmış huysuz keçilerin türküsü vuruyor cama

irili ufaklı kızıl yapraklar savruluyor yüreğimden

kapalı kapı önlerine

gözlerinde mavi kelebekler uçuşan

sırma saçlı kadınlar geçiyor

arnavut kaldırımlı boş sokaklardan

bana hiç uğramadan

diyorum ki şimdi

işe yaramayan bir gerçeğin ucunu yaksak

iki yağmur arası

ardından üç yalanın da başını ezsek seninle

gözü yaşlı tüm anıların suyunu sıkıp

güneşli güllere assak

talan olsa tüm ayrılıkların nedenleri

yerin dibine batsa yalnızlıklar

ne olurdu ki

gözlerinin nazını bile deli gibi özlemişken ben

yüreği dağlanır mıydı acaba

utanmadan hüzzamla dalaşan tamburun

yolu ayazla kesişmiş sabahlarda

süt dökmüş flamingoların dudaklarından

yırtık nağmeler dökülür müydü

bulanık sudaki puslu görüntülerinin üstüne

ipe sapa gelmez sözcükler

boğulur kalır mıydı dilaltında

gecenin en sarhoş yerinde

notalarını birbirine düşürüp

bestecisine duyurmaksızın

bir şarkıyı vururlar mıydı can evinden

...

...

eski sıcak temmuzların birinde

bembeyaz kuş sürüsünün

sırtını akşama yaslamış güneş ışığında

kumların üzerinde kımıldayan gölgelerinde takılı kaldı aklım

karanlık suya dokunmamışken daha

yelkovanı düşmüş bir kum saati

gördüğü düşün tam da ortasında

adını sayıkladı senin

hiç durmaksızın

aşkla

sonuna dek dinledim

hiç bıkmaksızın

aşkla

bir bilsen

kaç kıvılcım saydım senin gözlerinde

09 / 2015 SIĞACIK