Bir Çift Sözüm Var...

Hep dostlarım için ağladım

Koştum,güldüm,el verdim

Kendimden canımı kattım

En alası yürekten inandım...

Okudum, yazdım, çizdim

Düşündüm, konuştum, çoğunlukla da sustum

Boşuna laf ebeliği yapmadım

Hiç bir zaman kin gütmedim...

Fırtınalı günlerimde şiirler mırıldandım

Yıkılan bedenleri öykü yapıp yazdım

Hastalanıp hastanelerde yattım

Dostlarımı asla arkadan vurmadım...

Sevdiklerim,geldi geçti

Bir gül değil

Bir selam bile veren olmadı

Gölgemden başka dostum kalmadı...

BİR ÇİF SÖZÜM VAR DOSTLARA:

SAKIN DÜŞMEYİN,BENİM DÜŞTÜĞÜM HALLERE