Bir Damla Gül

Ne doğarsın ey gül amberin mi var?

Kokusuna tutkun peygamberin mi var?

Yağmurlar yağmıştı sen gittiğinde

Islak hüzünler kalmıştı senden.

Uzaklar sensiz daha uzak

Yorgun nağmelere müptela kalbim

Sokaklarda sonbahar kaygılar

Bahar çekilmişti gözlerimizden

Seni öldü diyeni yıkmak istedik

Ebubekir tuttu ellerimizden

Yıldızlar kayboldu senin ardından

Secdeye kapandı dağlar gamından

Sana yetişebilmek umuduyla

Haber bekledik ecel akşamından

Sen bizlere matem öğretmedin ki

Kavuşma vaktiydi ne gelir elden

Sen bize mersiye öğretmedin ki

Düğün sesleri geliyor göklerden

En güzel gülün hasreti var toprakta

Gülşen sanki zemheri bülbülü susmakla

Münevver gölgeni beklerim ufukta

Sen gelirsin diye gözüm şafakta

Ne doğarsın güneş al gülün mü var

Dudağında doğacak Resulün mü var