Bir Elif Uzat

İş bıraktı saatler

Yerin her yeri seğerdiği an

Çıngıraklı bir ayaz soktu

Örselenmişliğimden

Cehennemdi sanki panzehir

Düşen kar yaprakları ölüm rengi

Yüzümde gazeller

Gülüşler öksüz

Vesikalık anılarda kaldı

Ben gibi tebessümler

Türküleri ifşa etmeyen

Halden anlamaz bir sessizlik

Gün görmüş umutlar adımlasa

Yolu karanlığa saplanıyor

Ne çok gökyüzün var senin

İçimde yaralı kırlangıçlar

Tozlanmış kirli uykular

Düşlerimde kuru bahçeler

Rüyada bile yağmurun sahibisin

Hayat yokuşu dikleşiyor

Heybemde üç belirsizlik beş korku

Lütfen yardımını tutayım rabbim

Bir elif uzat