Bir Eyvallah Demeden

Bir eyvallah demeden gidesim var sessizce

Bakmadan yanan şehrin, sokak lambalarına

Saklarken beni kuytu, bir sokağında gece

Göz kırparak huzurun, kol gezdiği yarına

Yürümeyeyim toprak, kaysın ayaklarımdan

Artarken yalnızlığım her dakika, her adım

Bir şarkı ya da ağıt, düşsün dudaklarımdan

Duyulmayacak ise, şu bitmeyen feryadım

Ben olsun aynalardan, yansıyan şekilsiz yüz

Şu siyah beyaz resim, boğazımı sıkarken

Yetsin bir mum ışığı, yıksın geceyi gündüz

Yağmurlar her günahı, peşim sıra yıkarken

Kaçasım var bu gece, rüzgârlara tutunup

Yakıp; geçen zamanı, küllerini savurmak

Adak diye ruhumu, darağacına sunup

Ölmek var yaşıyorken, saatlerle bir durmak

Bir eyvallah demeden, hatrına merhabanın

Kanat çırpmak göklere, yol gösteren her kuşla

Sonra peşine düşüp, mutlu geçen her anın

Yakasına yapışmak, kararlı bir duruşla...