Bir Film/Kalp Cihazının Kırıldığı Sahne I.

Bir filmde ana karakterin tecavüze uğradığı sahnedir ayrılık;

Yeltenirsin,

Müdahale etmek istersin;

Fakat tek bir kelime dahi edemezsin.

Ayrılığı bir kez yaşayan bir başka yaşar artık hayatı;

İhtiyar bir bunak gibi ölüme yakın;

Yirmibirinci yüzyıl genci gibi intihara meyilli.

Samanlıkta o malum iğneyi bulma olasılığı kadar düşüktür

İnsanın, katlanarak çoğalan yalnızlığında,

Hiçliğinin kalabalığında,

Kendini bulabilme olasılığı.

Sigara dumanının çemberinden bir sirk aslanı gibi

atlayıp geçebilecek kadar

cılızdır artık gövdesi.

Ya da ayrılık bayisinde kuyruğa giren her boşluk;

Birkaç beden büyük gelir üzerine.

Öznesi tekil cümlelerin bitiminde başlayan

Satırlar dolusu o zifiri boşluğa

Dağılır,

Yapayalnız,

Öksüz,

Hangi kalemden peydahlandığı belirsiz bir mürekkep gibi.

Tek barınağıdır bu boşluk,

Bu hiçlik ki

Öldüren bir ressamdır;

Fırçasını bir kez değdirince,

Su rengindedir, alabildiğine saydam ve transparan

Geride kalanın

Göz ucuyla baktığı her gezegen ve yer küre.

Seneler boyu aralarındaki kapanmaz mesafeyle

Birbirine komşuluk eden ağaçlar gibi,

Ölçümsüz bir mesafe koyar yaşamla arasına,

terk edilen.

Komşudur bir şekilde hayata fakat

Misafiridir bundan böyle ölüler sığınma evinin.

Ve zaman

Bir fil leşidir;

Ağır, hareketsiz, yerinden kımıldamayan.

Zaman artık hiç geçmez

Arkada kalanın sokağından!

Beyhudedir; saatlerin yarık sırtına yerleştirilen güçlü piller,

Beyhudedir; insanın yeni nesil umutları için teknolojik icatları,

Sûruna üflenenin,

Sevdiğidir son hatırladığı

Ve ebedi bir yok oluştur sevdiğinden bir sonraki yaşama tarzı.

Gidenlerin beklendiği bir durak vardır:

Kara zemheri durağı;

Bekleyenin saçında yuva yapar karlar,

Eriyip çiy olur vücut;

Fakat o hala bekler,

Gidenin artık geri dönmeyeceğinden emin olana kadar.

Atılan her bir adım,

Unutmaya dair her öğüt

Çaresizliğin şiddetlenen basıncı

Bir zelzeledir, organlarına suikast yapan.

Tuğlalar dökülür,

O ise enkazın altında kalan canlı bir süstür.

Fakat kanatlarını açıp gidenler asla bilmezler;

Peşlerine bıraktıkları tüylerden daha azdır

Bir tüyde küle dönüşüp

Tekrar dirilebilenler.

Ve bir filmde ana karakterin ölüm sahnesidir ayrılık;

Sen de onunla ölmek istersin

Fakat buna gerek yoktur;

Çünkü sen ondan daha çok ölüsündür artık.