Bir Garip Veda
Unutmuş olamazsın değil mi?
Hani bir kere bile olsa aklına gelmişimdir belki
Belki lanetler olsun derken adımı anmışsındır
Sonra hayalim canlanmıştır gözlerinde
Sinirinden ağlamışsındır
Aslında tek bir yalan söylemiştim sana
Seni seviyorum derken o da
Unutamamıştım onu
O benim için tekti
Ve sadece O'nu sevecektim
O'nu kaybetmemin üstünden 2 yıl geçmiş ti seni tanıdığım da
Hüzünlü halime bakıp yanıma gelmiştin
?Bir lunaparkta neden ağlar bir insan? ?diye sormuştun
?Yok bir şey ?cevabıma inanmamıştın
Aslında bir şey yoktu
Benim için bir olan, tek olan yoktu
Doğru söylememe rağmen anlamamıştın...
?Geçer ?dedin hüzünlü halime
Geçmedi, geçemezdi
İkinci kez otobüste rastlaştık
Geldin yanıma oturdun
Kafamı çevirdim seni gördüğümde
Koluma dokundun ?merhaba seni gördüğüme sevindim? dedin
Sustum sadece başımı eğdim
Tesadüfen aynı durakta indik
Ve ne tesadüf ki aynı işyerine girdik
Yeni gelmiştin bizim büroya
Adını ilk kez çaycı Ayşe abladan duydum
?ASLI ?dedi ne güzel kız Değil mi?
?Kim? dedim
Seni gösterdi gözleriyle
?Yeni gelmiş Ankara'dan,?
?Artık burada çalışacak?
?İyi dedim? sadece kafamı kaşıyarak
Benim hakkım da her şeyi sende ondan öğrenmiş sin
En başından başlayarak anlatmış Ayşe abla
Benim için tek olanı kaybedişimi
Ve neden bu kadar sessiz ve hüzünlü olduğuma dair bir fikir edinmiş sin
?Gerçekten çok üzüldüm? diyerek geldin öğle arasında
?Buralarda yeniyim nerde yemek yiyebilirim? diye sorduğunda
İlk kez bakıyordum gözlerine
Ve o gözlerde ki bir pırıltının sebep olduğu
?istersen benimle gel? dediğim andaki gülüşün
Ne kadar da O'nu anımsatmıştın bana
?Ben Aslı? dedin
O gün yemekte bolca kendinden bahsettin
Sırf beni konuşturabilmek adına
Susmuştum tüm yemek boyunca
Ta ki kalkerken ?bende Serhat? dediğim ana kadar
Ve tekrar baktım gözlerine ve tekrar güldün en O'na benzer tavrınla
Artık her sabah aynı otobüste seyahat ederek,
Aynı iş yerinde çalışarak
Aynı yerde yemek yiyerek
Geçiyordu zaman
İlk kez söylüyorum bunu ama o bir haftalık izninde
Seni aradı gözlerim
Geldiğin de yanıma geldin direkt, bana Ankara'dan hediye getirmiştin
?Buradaki tek arkadaşım sensin? dedin
Neden bu kadar ilgiliydin bana karşı san ki
Neden bırakmadın beni kendi halime
Sonra ki geçen günlerde yavaş yavaş alıştım sana
Sende beni etkileyen bir O vardı
O'nun gibi ilgi gösteriyordun bana
O'nun gibi gülerken gözlerin parlıyordu
Günler, haftalar, aylar birbirini kovaladı
Bir iş sonu
?Bu hafta sonu sinemaya gidelim mi??diye sordum sana
?Biletler benden, kahveleri sen ısmarlarsın dediğin de?
İlk kez gülmüştüm
?Aaaaa senin gamzen var? dediğinde
Gamze'm aklıma geldi ve vazgeçmiştim senle buluşmaktan
Artık Gamze'm yoktu ve bu sebeple vazgeçmiştim gülmekten
Bir hafta benimle konuşmamıştın sonrasında
Otobüste başka bir yere oturmuştun
Ve yemekte de yoktun
Senden özür dilemiştim
Sırf O'nu özlüyordum
Ve sen bana O'nu hatırlatıyordun
Sebebi bu olmuştu sadece
Ve böyle başladı seninle her şey
Artık sürekli beraber zaman geçiriyorduk
Mutlu idin
Ve sen güldükçe
Bende
Annenler gelmişti bir hafta sonu
Beraber gezdirelim mi demiştin
Kahvaltıdan sonra siz babanla tavla oynarken
Annen ?sürekli senden bahsediyor bu deli kız? dedi
?Onu üzme tamam mı evladım?
Ağzımı açamadım
Başımı eğdim sessizce
Sonrasında bütün gece bunu düşündüm
Artık değişiyordum ve O yavaş yavaş sen oluyordun
Sen geliyordun aklıma her kalktığımda
Bir gün ?Seni seviyorum? dedin
Gözlerini gözlerime diktin
Bir onay
Bir cevap bekledin
Annen geldi aklıma
?Onu üzme tamam mı evladım?
?Bende? diyebildim sadece
O'nu unutabilirim sandım
Zaman her şeye ilaçtı güya
Seninle mutluydum tekrar gülebiliyordum
Masam da bir not buldum
?ilk kez seni gördüğüm lunapark'ta bu akşam 8 de? yazıyordu
Gülümsedim
Ayşe abla gördü
?Bu kızı üzme? dedi
?Seni tekrar güldürebildiyse emin ol daha da mutlu edecektir?
Sustum
Başımı önüme eğdim sadece
O akşam çocuklar gibi eğlendik
Eve gitme vakti geldi
?Yürüyelim mi?? dedin
Elimi tuttun sımsıkı bırakmamacasına
?Olur? dedim
Elinin sıcaklığını hissettim kalbim de
Veda anı geldiğinde
Gözlerime baktın
?Bana gel? dedin
?Yarın görüşürüz? dedim
Sustun
Başını eğdin
Yüzünü avuçlarıma aldığımda gözlerinden bir damla yaş akıyordu
Ve içimde bir şey acıdı
Annenin sözü aklıma geldi
?Onu üzme tamam mı evladım?
İlk kez öptüm seni
Yüreğimde bir güvercin havalandı
Gülümsedin
Bense döndüm arkamı gittim
Sahilde bir banka oturdum
?O ?geldi aklıma
Ağladım
Bir mesaj geldi telefonuma senden
?Seni seviyorum? diyordu sadece
?Seni seviyorum? diye mesaj çektim
Burada başladı işte SON
O gün beni otobüste göremedin
Ve tabi ki işte de
Sen gelmeden önce istifa ettim
Patrona bunu senden gizlemesini rica ettim
Akşamdan hazırladığım bir bavulla
Ayrıldım şehirden
Kaçtım senden
O gece o bankta otururken
Senin sadece O olmandan korktum, bana O nu hatırlatmandan korktum
Seni üzmekten korktum
Annenden, Babandan, Ayşe abladan korktum
Ben O nu seviyordum
O benim için tek ti
Sana sadece tek bir yalan söyledim
O da ?seni seviyorum? olmuştu
Ben seni ona benzettiğimden sevdiğimi sanmıştım
Bunu anladığımda senden kaçtım
Bana lanetler et istersen
İstersen sadece acı
Ama unutamıyorum onu
Sen de hep ondan bir şeyler görüyordum
O oluyordun en olmadık yerde
Seni seviyorum dediğimde
Öptüğümde
Bunu bil istedim sadece
Seni sen olduğun için sevemedikten sonra
Seni daha fazla üzmek istemediğimden bitti her şey
Bu sana aptalca gelen kaçışın sebebi bu işte
Neden diye sorarsan kendine
Bunu bil istedim sadece
...