Bir Gülüşün Vardı,

Bir gülüşün vardı,

senin kadar kimse bu kadar güzel gülemezdi.

Şarkı söylemek için sesin kırıksa da,

Senin kadar kimse halinden anlamazdı

namussuzca aşklara kurşun sıkılan yüreklerin.

Evet bunlar bir yana,

Dünya da kavganın bitmesi için elini uzatırdın

başkasının acısına

ve hep bir yerin acırdı bazen binlerce kilometre uzaktan bile.

Bir gülüşün yanında açardı erguvanlar,

kedim sen güldüğün sırada anne oldu gecenin bir kör vaktinde.

hayra yoruyordum senin sevdiğin şeyleri

bir ben eksik kaldım dudaklarından,

ne söylesen kabuldu

beni sevmedin sen,

dünyalı bütün insanlar kadar payıma dostluğun kaldı

bir gülüşün vardı

hep kalbimi kanatırdı