Bir Hece Dudaklarında Sonu Yok

Boyalı kuşu okudum

dün günlerde

öyle

kozınski

kurgusuyla falan değil

ne

leyleklerin

konmadığı

evler

ne de

sıska cılız

yitip

gidecekmiş

gibi duran

mevsimsiz çocuklar

allayıp pullayıp

kara olmayan kitabın yapraklarını

evire çevire

sayılara dizdim

ıslak kentin güneşsiz günceleri

yanımda lal olmuş

kabartma harfler parmak ucumda

kafiyenin adı var kendi yok

nicesiz ve gürültüsüz bir demdeyim

bilirim;

seni tanımak elmayı tadında bırakmadır

üfledin mi

kandilliden kız kulesine

ben toz olurum

sen

makamı belli

kendi belirsiz şarkı

bir hece dudaklarında sonu yok

söylersin

ılık

usul

sevdası renkli...