Bir Hevese Geveze

Giderek

Başka yerlere kaçıyor azizim

Başka yerlere...

Dudak uçuklatır

Kaypak sinsi bir yılandan

Şekere benzerliğiyle alınan zehir gibi

Bam telinden

Seni sana yabancılaşan zam teline

Bu memlekette bu zamanda

Düşünceler bunca ışımaya karşın aydınca azsalar

Olurlar yazamamanın da bir ödülü

İyi ki çok kişiler aşk yazıyorlar

Yazılan dile destan aşklarımız da yaşanandan belli

Günde bir kaçla kalmaz elmanın yarısı

Seven ve sevilen ihtiraslarla ölü, kırk elli

Seven sevilen mecmua, tutkusunda

Aşka düşüşümüzde bir tuhaf

Süngülü, hançerli, yangınlı olup; ölümleyen aşkı çağrışır

Daha aşka düşer düşmez gözü delicilerle kör edip

Kalbi ateşle dağlayıp, sineyi bölük bölük kesip parçalıyoruz

Eh elbette bunca delip parçalanmanın sonu da, vahim olacak

Severken ya gözü göze süngülüyoruz

Ya aşkı bir hançer gibi bağrımıza saplıyoruz

Ya aşkı kalplerimize gömmekle, yürekleri kabirle kaplıyoruz

Ya vicdanımız yangın geçirmekle, yangın yeri bir enkaz oluyor

Böylece sevdiğimiz için ayrılmamayı bağrışır

Parça pinçik hızara böldürürüz...

Veya aşık ve maşuk malımız olduğundan olacak ki namus için!

Canımız kadar sevdiğimizi öldürürüz

Ne olurdu kim bilir, bunca bu olanlara rağmen

Bu hayal enginliğiyle

Ya bir de, umumi ahvalimizi yazsalar?

İyidir yazıp paylaşışla, gelir olmak hevese

Lakin hazır olmadan ukalalıkta bu özgüvende

Boş atıp tutmakla karartır olmak da var işi, geveze

03.09.2015

Günde bir kaçla kalmaz elma yarısı ölü kırk elli/ bu türden günlük olan bir kaç ölümleri anımsatmanın üzerinden, fecaatlerin yazıldığıyla olan manen ölümlere kinayedir.