Bir Hiç Uğruna

Hayatın çok evresindeydi ihanet,

Her yaşımda hepsini gördüm...

İnsanlar için bir şeyleri harcadım,

Hayat uğruna nice insanlar.

Hiçbir şey umurumda değildi senin kadar...

Erken yitirdim sevdiklerimi

Gördüm hayatımın en derin çiziklerini

Mutlu olduğumu sanıp aldandım

Oysa hüzünle karışık acı yağıyormuş bu mevsimde

Bense hep ıslandım!

Her yeni şey yeni bir başlangıç denir ya

İnanmayın! Ben bitişi de yaşadım...

Üzüldüm, kırıldım, ağladım;

Siz hâlâ ikiyüzlü zannederken insanları

Ben diğer yüzleriyle de tanıştım!

Sanmayın masumlar... Sanmayın sevgi dolular,

Ne ihanetler çıkaracaklar ceplerinden bekleyin!

Dibine kadar doldurmuşlar...

Şarkılarla mahvolursunuz

Şiirler yazarsınız

Üstüne bir de sigara yakarsınız ki

Sanki hayatın son dakikalarını yaşıyorsunuz...

İçinize birikenler öyle bir hal alır ki

Yüreğinizden geri döner yuttuklarınız

Kusamazsanız kıvranırsınız

Kusarsanız da ortalığı batırırsınız...

Eninde sonunda; iki damla yaş düşer

O gözlerden... Ağlarsınız!

...

Oysa düşündünüz mü niye bunları yaşarsınız?

Niye acı çeker, sızlanırsınız..?

...

Bir hiç uğruna!