Bir İççekiş Hikayesi

parmağını kanatan diken

gül yumuşaklığındaki yapraklar gibi

acıtmadı bu kez

hissettim

yüreğin törpülenmiş

köz köz olmuş hasretimle

hiçbirşey etki etmiyor

ne gülmene

ne de somurtmana

kelimeler kifayetsiz kalıyor

sen

senden bahsedilince

farkettim

adın kalbime işlenmiş

iki kat kalınlıkta urganla sanki

koparsan da koparmasanda

izi kalacak

hiç dokunmamalı belkide

iki acı çeken ten

burunlarda tüten iyot kokusu

huzuru salıveren

içten dokunaklı bir müzik

varoluşun kaynağı sanki

anılarda kalan buseler

uzun uzadıya yapılan geziler

resimler makaleler

gökyüzüne saçılan şiirler

korkmadan sevmenin

tadını çıkarmalar

tozunu bile ezberleten rüzgar

nehir kıyısındaki yokeden fırtına

duyguları da götürüyor

birer ikişer

geriye ne kalacak acaba yıllar sonra

iki kubbe

iki gülbahçesi

iki falanca isim

iki tarih

bindokuzyüz bilmem kaç

iki fani

tek gerçek var ki

iki koca yürek semalarda salınan

umarsız

cesur

gururlu...