Bir İşçinin Şiiri

Gecenin gündüze terketmek için yerini

Bir hayli kararsız kalmış anlarında

Sabahın köründe

Gecenin zifirinde

Zırıldayan saatin sesiyle irkildim yine

O sıcacık yatağımdan..

Bilhassa kış aylarında

Açılmaz gözlerim mahmur

Sendeleyerek tuttum helanın yolunu

Carparaktan duvarlara

Dur bedenim ayakta dur!..

Sağa ve sola

Sövdüm yine tekrar tekrar

Zorlandığım tutsaklığa..

"Ekmek parasıdır çalış oğul"

Çalışmak iyi de anne

Biz kimlere hizmet ettik,

Biz kimlere olmuşuz kul ?