Bir Kadın Ağlıyor

Gözlerinin karası parlıyor pencerede

Şehrin donmuş karanlığına inat

Bir kadın ağlıyor Ankaranın boşluğuna

Güneşinin battığı taraf

Batık/kenti oluyor

Yargısız infazına sebep

Yıkıntılar arasında...

O semt'te güller kendisi gibi kokmuyor diye

Bir kadın solarak ağlıyor...

Oysa

Aynı şehirde aynı yağmur ıslattı gözlerini

Aynı güneşle kurumadılar mı?

Gün hüzün özlem aynıydı aslında

Aynı anda yazdılar yüreklerine batanları

Ve aynı sevinçle okudular yazılanları

Ortak olarak ayrılığın sızısına

Bir kadın ayrı sofralarda yenilenlere ağlıyor

Kalem darbeleri vurarak değişmeyen yazısına

Ve bir kadın en son sesiyle ağlıyor

Gece bilmiyor ama

O semtte bir koca yürek

Adam gibi susuyor

Susuz kalmış gül dallarına...