Bir Kadın Baktı
bir kadın
baktı ve sustu bütün harflerle
omuzlarında ufalanan vuslat
sıradan alkışlara devrim gibi yankılandı duvarlarda
boynunda dizeler yazılı kadın
ve gözlerindeki korkusuz renkle
geceleri sızlatan
soluksuz bir kadın
ellerini koydu bir düşünceye
ardından
kasıklarında batırdı akşamı
tan vaktini kuruttu dallarda
kan aktı kirpiklerinden
beyazlaştı sokaklar
ufukta kaybolup gittiler sonra
-hiç kimsenin bakamadığı uzakta-
solmayan bakışları
öylesine durdu kadın
vedalara sığmayan şaşkınlığı
denizlerden taşıp
bütün yaraları sardı
ve gözleri,karaladı geçmişini
bileklerinde atan
ilkyazda üşüyen geçmişini
hatırladıkça kulaklarını kesen
hiçbir şarkıda eskimeyen geçmişini
deltalara işledi gözleriyle
aynalardan bile sakındı kadın
kevserlerde yıkandı
ve şarap koktu git gide eskittiği sokaklar
ve baktı kadın
bulutlarda parçalanan parmaklarıyla
gözlerindeki çapağı silmeden
beline kadar sarkan ülkelerde yaşattı
kedileri
kuşku saçtı kadın
geceyi terkedememiş gibi
neydi arzularımı bitiren
elleri samimiydi oysa
hangi ağlayışın pençesi bu
kadın çizdi beklemeleri
bütün istasyonlara
ve yeni mevsimler yarattı ırmaklardan
karla yağmurun seviştiği
çocukların ölmediği mevsimler
uzaklaştı kadın
bütün sıfatları tüketerekten bakışlarında
ıslak rüzgarlarda kavrulup
kaskatı tekrarladı bunu
lirik sabahların sisinde
gökte çarpışırken kuşlar
bir baktı ki
derinleşti bütün anlamlar