Bir Kadın Bir Şehir Üç Serenat

1

bir varmış

bir yokmuş

çok varmış

hiç yokmuş

ve önüne düşer

yalnızlığın

gökteki en ateşi gördün mü

yandın mı?

yoksa

aldırmadın mı?

2

ve

eliyorum zamanı

tüm renklerden sıyırıyorum tenimi

şarkı söyler gibi giyiniyorum

dokunmaya korktuğum hislerimi

gökyüzünden bakıyorum yüzüme

şehrin gözlerinde yalnız bir yıldız gibiyim

ey, tarihinin saçlarına karıştığım şehir

imbât adımı üfleyince alnımda ki gemilere

köpük köpük başım, dalga dalgadır ruhum

oy, misk kokulu güzel dünya

ah gücüm yetse, yetse gücüm

yelesinde mavi türkülerle bir tay

güneşin serdiği yoldayım

şehrin ellerinde uçurtma gibiyim

ey, saçlarıma ay ışığını getiren şehir

acılarıma değince gerdanımda ki inciler

kadın gövdem ne çok sustu yokuşlarında

gölgem büyüdü kaldırımlarında

alnımda kurban kanı

nabzımla sınadım düşlerimi

asırlar öncesinden kayıp bir imgenin peşindeyim

gizemli bir gurbete ağlayan kadınlar var

şehrin yüreğinde ağıt gibiyim

ey, tenime mevsimleri getiren şehir

küçük, açık penceremden girmiş güneş

yaktım tüm güzleri derim, bir oh çekerim

yağmur gelir aniden

tüm kainat biçimleri

geçmişin tüm hadiseleri

bütün soru işaretleri

oturur koltuğumda

nefesimin dumanında eser, tüm bilinmeyenlerim

uçurum kenarında açan bir gülün gerilir kanatları

şehrin ellerinden sırra kadem basan düş gibiyim

hatırlamıyorum yıllardan neydi

yorgunluğa döşek serdim

görmek istedikleri yerdeyim

ey, kulesinin infazında asılı kaldığım şehir

sus dillendirme

kimliğimin cümlesini

3

aranılan neydi

sessizlik, düş ve özlem

hep bir eksik

tek bir renk

tek bir renk

hep bir eksik