Bir Kadın Gidiyor

Bir kadın gidiyor

Denklerinde gözyaşları

Olanca ağırlığıyla dizilmişler odaya

Umutlarını, umutsuzluklarını

Acılarını, sevinçlerini

Yalnızlığını, öfkesini, özlemini

Gelişi güzel atıvermiş denklerinin içine

En ağır yükü yüreğinde saklı

Bir adam ağlıyor

Geride kaldığını düşünerek

Yıllarca beklediği kadının ardından

Sevmeyi bilmeyen, ama sevdalı yüreğiyle

Nedenini sorguluyor bu gidişin

Farkında mı, aslında ilk giden olduğunun

Tutkularının peşinde sürüklenirken

Kendisine adanan bir kalbi unuttuğunun

Sarsılarak ağlıyor yalnızca, belki utancından

Sığınamıyor hiçbir kelimeye

Yalnızca hıçkırık sesleri yankılanıyor

Bir kadın gidiyor

Hayatını adadığı adamın incittiği yüreğiyle

Okşanmayı unutmuş saçları savruluyor

Ayrılığın delice esen rüzgarında

Sımsıkı kapatıyor gözlerini

Geldiği ilk günü anımsıyor

Nasılda coşkuyla dolaşmıştı

Şu an bir daha dönmemek üzere terk ettiği evi

Her bir köşesinde yaşadığı sevdanın izi

Yılların yıprattığı yorgun yüzü acıyla kaplı

Yaşanmamış düşlerini topluyor

Adamın hıçkırık seslerinin arasında

Bir adam ağlıyor

Birlikte geçen son gecenin zifiri karanlığında

Kalan olmanın korkunç gerçeği

Avunmak istiyor,

Yüreğinin acıdığı zamanlarda başını koyduğu omuzda

Avutması için boşuna bekliyor

Yıllarca varlığını yok saydığı kadını

Seslenmek istiyor, boğazından çıkaramıyor

Çok zaman önce söylemeyi unuttuğu adını

Dehşetle fark ediyor hiç düşünmemişti bir gün kalan olacağını

Ve gidişi görmemek için atıyor kendini

Şafakla beraber ıssız sokaklara

Bir kadın gidiyor

Yüreğinde her şeye rağmen tüketemediği sevdası en ağır yükü

Gücü yetmez hiçbir taşıyıcının

Son bir çabayla yine de kıyamadığı sevdalısını yaşayacağı evi toparlıyor

Sicim gibi gözyaşlarını ardında bırakarak

Denklerin yüklendiği kamyon hareket ediyor,

Taşıdığı yükün anlamını bilerek,

Ağır ve sarsıntılı...

Yaslanıyor kadın duvara

Elinde son kez tuttuğu anahtarı sıkıyor tüm kuvvetiyle

An sonra geçmişe ait olacak kapı önünde

Çekmeye varmıyor bir türlü eli

Son bir gayretle kapatıp çeviriyor anahtarı

Bir kadın gidiyor

En ağır yükü yüreğinde

Bir adam ağlıyor

Issız İstanbul sokaklarında

Giden kim,

Kalan kim...?