Bir Kadın Öldü Usulca

Kadın ağladı...

Yalvaran gözlerle son kez baktı sevdiği adama..

Ölüm gibi suskundu bakışları,

Teninin altı ise çığlık atmaktaydı;

Gitmeeee

Adamsa umursamadı bile o bakışları

Kış gibi donuktu duruşu

Elinde valizi vardı sadece

Çakmağı, sigarayı, anıları bırakmıştı geride..

Bir arkadaş saçmalığında eli kaldı havada..

Kadınsa kan çanağı gözlerle çakılmıştı kapıya.

-hoşça kal, dedi adam

-kendine iyi bak

Bir kıyamet gibi uğulduyordu kadının kulakları

Duymuyordu onu

Göğsüyle göbeği arası boşlukta can çekişen bir hayvan hissetti sadece

Ardına döndü son kez adam vedadan vazgeçip,

Son bir sarılış bile kalmamış mıydı içinde

Adımları hızlı ve hoyratça uzaklaştı

Nasılda küçülmüştü o uzun koridor

Arkadan geliyordu kadın

Duvarlar tırmalayarak elleri, yıkılmamak için

Oysa çoktan çökmüştü omuzları çoktan başlamıştı yıkım

Elini kapıya attı adam hızlıca

-dur; dedi kadın son can havliyle

-son bir kez al kollarına

Acımış olmalı ki adam yaklaştı, sarıldı

Sımsıkı sarıldı kadın

Islattı adamın omzunu, gözyaşları

Titriyordu deprem gibi bacakları

Saniyeler geçmişti daha

Bıraktı kadın o muhteşem anı

Adamda zerre ruh kalmamıştı

Tekrar döndü ardını adam ve tek bir hamleyle kavradı kapıyı

-Hoşça kal dedi buz gibi

Çarptı kapıyı

Çöküp kaldı dizlerinin üstüne kadın

Sürünerek gitti balkona

Adamsa binmişti çoktan;

O kendinden çok sevdiği arabasına

Hızla uzaklaştı bir nokta oldu

Kadınsa gözyaşlarıyla baktı son kez ardından

Kalakaldı oracıkta

Bir kadın öldü usulca....