Bir Kadın Oturuyor Karşımda
Bir kadın oturuyor karşımda
O guzel yüzünün ardindaki acıları saklamaya çalışıyor
Yalnizlarin en iyi dostu olan kahvesini yudumlarken
Dalıyor gözleri sanki dünyanın öbür ucuna
Yaşı sanki yirmibes sularinda
Lakin kırk senelik tiryakiler gibi cigarasinı oyle bir çekişi varki
Dünyanın tüm dertlerini sırtlamış sanki ayakta kalmaya çalışıyor
Bir kadın oturuyor karşımda
Gözleri gülmeye çalışsada nemlenmis gözlerini saklayamıyor
Belki gitsem masasına derdine ortak olmak icin ama yanlış anlayacak
Kimbilir belki de için için ağlayacak
Belki de kafasinı dayayacak bir omuz dahi bulamamış hayatinda
Dertlerin, kederlerin ortasinda kalmış çıkış arıyor
Belki de Tanridan bir mucize bekliyor o güzelliginin arkasında...
Bir kadin oturuyor karşımda
Sonradan sarıya boyattığı saçının altinda ne hatıraları taşıyor simsiyah saçları
Saklayamadığı ruhunun renginde simsiyah giyinmiş
Sanki bu bir ďışa vuruş, haykırış, bir isyan belki de
Ve her halinden belliydi çok acı çektiği...